Poniedziałek - Piątek: 08:00 - 15:00

 
 
  • 690 547 578,    515 522 275
  • sekretariat@newtech.edu.pl
 
 

Portfolio Rozwoju ucznia

Na początku roku szkolnego klasy pierwszej, zespół pedagogów przeprowadza diagnozę ucznia. Zarówno uczeń, jak i jego rodzic wypełniają ankietę na której podstawie powstaje portfolio rozwoju ucznia.

Portfolio to plan indywidualnego rozwoju ucznia wynikający z:
Diagnozy opartej o teorię Inteligencji Wielorakich
Howarda Gardnera
Opinii Pedagogiczno-Psychologicznej Rozmowy indywidualne z uczniem i rodzicem Informacji o zajęciach pozaszkolnych

 

Po każdym półroczu następuje: Semestralna analiza postępów w rozwoju ucznia w sferach:

Wiedza Kompetencje proinnowacyjne Aktywność w życiu społecznym



Na koniec roku szkolnego ewaluujemy indywidualny plan rozwoju ucznia. Z wynikami w formie elektronicznej lub papierowej zapoznajemy rodziców. 

Zmieniając sposób myślenia o naszym uczniu, jego szansach edukacyjnych, potrzebach i możliwościach, należy tak dobierać cele, treści oraz metody pracy z nim, aby były odpowiednie właśnie dla tego konkretnego dziecka z uwzględnieniem jego profilu inteligencji. Może to zrobić tylko nauczyciel, który zna potrzeby swoich uczniów i potrafi wyjść im naprzeciw. Teoria Inteligencji Wielorakich daje nam możliwość szerszego spojrzenia na proces nauczania i wychowania każdego ucznia. Umożliwia dostrzeżenie i docenienie nawet najmniejszego talentu ucznia. Stanowi trampolinę, która pomoże mu wzbić się ponad innych.

Jim Rohn powiedział: To fascynujące, że większość ludzi swoje wakacje planuje z większym zaangażowaniem niż swoje życie. Być może dlatego ucieczka wydaje się łatwiejsza niż wprowadzanie zmian. Jim ma rację. Jeśli nie planujesz i nie myślisz o swoim życiu z wyprzedzeniem, możesz łatwo się rozczarować. Z tego względu plan rozwoju ucznia w oparciu o teorię inteligencji wielorakich Howarda Gardnera ma na celu pomóc uczniom w dostrzeżeniu swoich mocnych stron i ukierunkowywanie się na przyszłość. Tworzenie planu ma pomóc w efektywnym planowaniu ścieżki kariery zawodowej.

Celem szkoły powinno być rozwijanie u uczniów różnych rodzajów inteligencji, kształtowanie zainteresowań, które odpowiadają konkretnemu spektrum inteligencji poszczególnego ucznia oraz docelowo pomaganie mu w zdobywaniu zawodu. Słowa te wielokrotnie wypowiadał amerykański psycholog – Howard Gardner – twórca teorii wielorakich inteligencji. Howard Gardner definiuje inteligencję jako „zdolność do rozwiązywania problemów lub tworzenia produktów, które są cenione w jednym lub wielu ustawieniach kulturowych.”Inteligencja to umiejętność, którą możesz wytrenować, a niekiedy nawet się jej nauczyć.

 

Czym jest inteligencja?

Inteligencja to zdolność umysłowa tj. umiejętność uczenia się, koncentracji, zapamiętywania, myślenia abstrakcyjnego, kojarzenia faktów i wydarzeń. Uzupełniana jest ona przez zdolność rozwiązywania konfliktów i możliwości przystosowania się do zmian. Wymienione powyżej umiejętności dają szansę odniesienia sukcesu, spełnienia i wyższego zadowolenia, na płaszczyźnie codzienności, jak i zawodowej. Dzięki wysokiej inteligencji osiągamy lepsze wyniki, potrafimy mierzyć wyżej. Teoria Howarda Gardenera

Garden przeprowadził złożone badania i obserwacje, po których rozszerzył definicję inteligencji o osiem dziedzin. Dziewiąta inteligencja (wciąż odkrywana) zwana jest egzystencjalną, filozoficzną lub duchową. Zauważył on, że jedna inteligencja dominuje nad innymi, jest bardziej rozwinięta niż inne. Jedna lub kilka, oczywiście w zależności od umiejętności człowieka, ale zawsze któreś górują nad pozostałymi. Swoje badania opublikował w 1983r pod nazwą teorii inteligencji wielorakich (multipleintelligences).

  1. Każdy z nas posiada wszystkie typy inteligencji
  2. Typy te są w różnym stopniu rozwinięte
  3. Wszystkie ze sobą współpracują i tworzą profili inteligencji
  4. Profil ten jest dynamiczny, zmienny, dlatego zmiana zachodzi w trackie naszego rozwoju
  5. Gdy poznasz swój profil, jesteś w stanie odkryć pełen wachlarz ludzkich możliwości
  6. Inteligencje można zawsze doskonalić i rozwijać, ponieważ nikt z nas nie rodzi się z jej określonym poziomem. Jak możemy rozwijać dany typ inteligencji? Poprzez określone ćwiczenia i działania, które pobudzą działanie w odpowiednim kierunku. każdy z nas w pewnym stopniu posiada wszystkie umiejętności, zdolności umysłowe i talenty. Niektóre z nich są jedynie w różnym stopniu rozwinięte.
  7. Dzięki swojej wyjątkowości, człowiek może rozwijać nie tylko zdolności specjalne, ale także słabsze cechy wykorzystując do tego subiektywne mocne strony.

Według Gardnera dla właściwego wdrożenia do edukacji założeń jego teorii najważniejsze są:

  1. Indywidualizacja nauczania i wychowania.
  2. Jasne ujęcie celów edukacyjnych.
  3. Wykorzystywanie w procesie kształcenia wielorakich sposobów przedstawiania pojęć, które uczeń powinien przede wszystkim zrozumieć.

Zadaniem nauczycieli jest rozpoznanie predyspozycji dzieci, rozumiane również jako określenie tzw. profilu inteligencji wielorakich. To pierwszy krok, by odpowiednio wspierać zarówno rozwój dominującej inteligencji, jak i tworzyć warunki ułatwiające działania, do których niezbędne jest wykorzystanie inteligencji mniej rozwiniętych.

Inteligencje Wielorakie H. Gardnera

Inteligencja językowa

Inteligencja ta rozwija się już w łonie matki (dziecko uczy się rozpoznawania jej głosu). We wczesnym dzieciństwie najpierw uczymy się wzorców intonacyjnych języka, a następnie kojarzymy słowa z ich znaczeniem. W ciągu pierwszych lat życia, nabywając doświadczeń językowych poprzez słuchanie słów, czy rozmawianie, dziecko potrafi wypowiedzieć około trzech tysięcy słów języka używanego w domu. Dziecko z przewagą inteligencji językowej świat rozumie i odbiera poprzez słowo. Osoby przejawiające zdolności w sferze językowej lubią mówić, czytać i słuchać, prowadzić dyskusje. Wypowiadają się, korzystając z bogatego słownictwa, chętnie poznają i szybko zapamiętują, a nawet tworzą nowe słowa. Interesują się światem słowa mówionego i pisanego, ujawniają umiejętność wypowiadania się i logicznego ujmowania zdarzeń, wrażliwość na rymy, dźwięki, znaczenie słów. Osoby te z dużą swobodą uczą się języków obcych, gdyż mają dobra pamięć słuchową.

 Inteligencja matematyczno–logiczna

Dzieci o dominującym typie inteligencji matematyczno – logicznej już we wczesnym dzieciństwie zaczynają rozumieć znaczenie symboli. Dobrze sobie radzą z rozwiązywaniem problemów wymagających logicznego myślenia. Rozumieją abstrakcyjne relacje, z łatwością dostrzegają związki przyczynowo – skutkowe, umiejętnie szeregują, klasyfikują. Są zazwyczaj dokładne i zorganizowane. Grupują, porządkują i wykorzystują dostępne informacje np. według jakiejś zasady lub cechy. Z łatwością zapamiętują liczby, daty, numery telefonów. W czasie wolnym chętnie korzystają z gier logicznych, łamigłówek, zagadek. Inteligencja ta ma charakter niewerbalny, o czym świadczy fakt, że osoby zdolne matematyczno–logicznie potrafią znaleźć rozwiązanie jakiegoś problemu zanim go wyartykułują, w sposób trudny do przeanalizowania i prześledzenia nawet dla tej osoby. Według przeprowadzanych w naszym kraju badań, 58% dzieci w wieku przedszkolnym wykazuje uzdolnienia matematyczne i wykazuje się matematycznym ukierunkowaniem umysłu, z łatwością przyswaja wiedzę i umiejętności matematyczne. Niestety większość rodziców i nauczycieli, albo nie dostrzega szczególnych predyspozycji umysłowych dzieci uzdolnionych matematycznie lub też nie potrafi tych zdolności pielęgnować.

Inteligencja ruchowa

Osoby z przewagą tego typu inteligencji lubią sport, chętnie wykonują ćwiczenia fizyczne, łatwo naśladują ruchy, szybko opanowują różne dyscypliny sportowe. Mają doskonałą koordynację wzrokowo–ruchową i dobrze rozwinięty zmysł równowagi. Aktywność fizyczna daje im energię, wyzwala chęć działania, pobudza i wspomaga myślenie, dodaje zapału i inspiruje. Lubią wykonywać prace wymagające dobrej sprawności manualnej, a świat poznają głównie poprzez zmysł dotyku. Potrafią również wyrażać emocje „całym sobą”, w czasie rozmowy używają mowy ciała i gestykulują. Inteligencji ruchowej nie należy utożsamiać z nadpobudliwością, nadruchliwością, czy ADHD. Nic bardziej mylnego – ADHD jest jednostką chorobową, a człowiek nią dotknięty wymaga wsparcia, często medycznego, aby we właściwy sposób mógł funkcjonować w szkole, pracy, życiu prywatnym, w relacjach z ludźmi. Inteligencja ruchowa jest „darem”, zdolnością, którą trzeba pielęgnować.

Inteligencja wizualno–przestrzenna

Dzieci mające wysoko rozwinięty ten typ inteligencji posiadają dobrą orientację w przestrzeni, mają zdolność dostrzegania szczegółów otaczającego świata, są wrażliwe na barwy, kształty, linie, przestrzeń. O takich osobach często mówi się, że „myślą obrazami”. Charakteryzują się dużą wrażliwością estetyczną i wyczuciem artystycznym. Szybko uczą się korzystać z map, diagramów, tabel. Lubią zajęcia pozwalające na manipulowanie: rysują, rzeźbią, modelują, tworzą przestrzenne formy i próbują różnorodnych technik plastycznych. Ten rodzaj inteligencji jest bardzo często niedoceniany w szkole, a dzieci o zdolnościach wizualno–przestrzennych oceniane są jako bujające w obłokach i mające problemy z koncentracją.

Inteligencja przyrodnicza

Nawet małe dzieci „rozumieją mowę” zwierząt. Osoby z przewagą inteligencji przyrodniczej lubią samodzielnie eksperymentować, doświadczać, często zainteresowane są ekologią i problemami współczesnego świata związanymi ze sprawami ochrony środowiska. Chętnie obserwują otoczenie, badają świat roślin i zwierząt, kolekcjonują obrazy przyrodnicze, zbierają albumy, filmy, czy książki o tematyce przyrodniczej. Lubią uczyć się i pracować, a także wypoczywać na łonie natury. Wybierają często zawody związane z kontaktem z naturą.

Inteligencja muzyczna

Ten typ inteligencji ujawnia się najwcześniej. Około drugiego roku życia można już zaobserwować przejawy zdolności muzycznych u dziecka. Jest to wrażliwość słuchowa na wszelkiego typu dźwięki, nie tylko muzyki. Osoby o dominującej inteligencji muzycznej mają poczucie rytmu, również z łatwością zapamiętują rytmy i rymy. Lubią słuchać muzyki, śpiewać, grać na instrumentach, wydobywać dźwięki z przedmiotów tzw. nie muzycznych. Chętnie uczą się, pracują, wykonują różne codzienne czynności z towarzyszeniem muzyki. Mają dobry słuch muzyczny, dużą wrażliwość muzyczną, potrafią odczytywać emocje wyrażone przez muzykę, z łatwością zapamiętują melodie piosenek i sekwencje dźwięków utworów muzycznych.

Inteligencja interpersonalna

Osoby o prezentowanym typie inteligencji lubią i potrafią współpracować w zespole, łatwo nawiązują kontakty społeczne, są komunikatywne, rozumieją potrzeby innych i odpowiadają na nie. Postrzegane są jako liderzy, gdyż obserwuje się u nich cechy przywódcze. Potrafią łagodzić konflikty, mają zdolności negocjatorskie i mediacyjne, umiejętność wypracowywania kompromisów. Badania naukowe wykazują, iż najbardziej istotny czynnik decydujący o sukcesie w pracy, to zdolność patrzenia na świat z perspektywy innych osób. Natomiast około 80% przypadków niepowodzeń w pracy spowodowanych jest brakiem odpowiednich relacji z ludźmi.

Inteligencja intrapersonalna

Jest to zdolność rozumienia własnych uczuć, potrzeb, przeżyć, która przejawia się w umiejętności świadomego planowania i kierowania własnym postępowaniem, stawiania sobie celów i ich realizacji. Osoby, u których podstawą działania jest inteligencja intrapersonalna, są niezależne, znają i świadomie wykorzystują swój potencjał, budują wewnętrzna motywację. Są samodzielne i zaradne, lubią decydować o sobie. Mają silne poczucie własnej wartości. Cechuje je umiejętność patrzenia na świat z osobistej perspektywy.